เอาของฝากจากสิงคโปร์มาอวด ^ ^"
ขอบคุณมาก ๆ ค่า

สุดท้ายเดือนที่ผ่านมาก็ปิดท้ายเรื่องแย่ ๆ ไปอีกเรื่อง
นอน ๆ อยู่เช้าวันศุกร์ที่แล้ว
หยองโทรมาบอก เจมส์ตายแล้วนะ
เราก็อึ้ง ๆ งง ๆ เกิดไรขึ้น
สรุปคือ เจมส์ขับรถตกคลองข้าง ๆ ม.นเรศวร
T____________T งง ๆ ตกใจ
ที่เสียใจที่สุดคือไม่ได้ไปงานเพื่อน
จัดที่จังหวัดพิจิตร เพื่อน ๆ ไปกันคืนวันอาทิตย์
แล้วเรามีสอบวันจันทร์ แม่ก็ไม่ค่อยอยากให้ไป
เลยตกลงว่าเดี๋ยวจะไปวันเผาแทน
คือตอนนั้นเข้าใจว่าเจมส์เผาวันพุธ
โทรไปหากลุ่มเพื่อน ๆ ที่เดินทางไปกันแล้ว
มันบอกเค้าเลื่อนเป็นเผาวันอังคารแล้ว
เอ่อออออ..... วันอังคารเราก็มีสอบ
ถ้ารู้ว่าวันอังคาร จะไปด้วยตั้งแต่วันอาทิตย์แล้ว
เลยฝากอมรบอกลาเจมส์แทนเราด้วย

เจมส์เป็นเพื่อนสมัยมัธยมที่จุฬาภรณฯ พิษณุโลก
เจมส์เป็นหนึ่งในผู้ชายเด็กเก่าไม่กี่คนที่เราเคยได้คุยด้วย
ต่อไปเราคงไม่ได้เห็นชื่อของเจมส์ออนไลน์ใน msn อีกแล้ว
ขอบคุณที่เคยแอดเอ็มและทักเราในฐานะเพื่อนคนหนึ่ง
ข้อความสุดท้ายที่ส่งผ่าน msn ไปหวังว่าเจมส์คงได้รับ
หลับให้สบายนะเพื่อนนะ ขอบคุณที่ทำให้เราได้มารู้จักกัน
เจมส์จะอยู่ในใจของพวกเราทุกคน...ตลอดไป

จบแล้วค่ะ เรื่องแย่ ๆ ในเดือนที่ผ่านมา
เริ่มต้นเดือนใหม่ด้วยเรื่องดี ๆ เนอะ
วันจันทร์สอบมิดเทอม EC ผ่านไปได้สบาย ๆ
กลับมาเตรียมตัวสอบตัววันอังคารต่อ
ปรากฎว่าพอไปถึง อาจารย์บอกสอบคลาสหน้า แล้วก็หัวเราะ
เอ่อ.... ตอนนั้นนี่แบบ โกดอาจารย์ทำไมต้องแกล้งกัน
วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เพื่อนหนูได้อยู่บนโลก
อาจารย์ทำไมทำแบบนี้อ่ะ ทำไมไม่ให้หนูไปลาเพื่อน
รีบโทรถามเพื่อนคนอื่นว่าเจมส์เผากี่โมง
ตอนนั้นก็เกือบบ่ายโมงแล้ว เราก็หวังให้เผาสี่โมงเย็น
เราจะได้รีบบึ่งรถไปทันที แต่ป่าว เค้าเผาเพื่อนตั้งแต่บ่ายโมงกว่า
T^T เสียใจอ่ะ  อยากไปส่งเพื่อน
นึกถึงคำพูดหยองที่โทรมาชวนให้ไปฟังพระ แล้วเราบอกเราไปไม่ได้
จริง ๆ ไปได้ แต่เราเข้าใจว่าเราสามารถไปวันเผาได้ไง
เราเลยไม่ไป หยองบอก  เออเมิงไม่ไปก็ไม่เป็นไรหรอก
เพื่อนมันก็แค่ตายเอง !!
ห่า หยองนิ่ ไม่เข้าใจกันเล้ย - -"

เรียนเทอมนี้สอบมันได้ทุกอาทิย์เลย
เหนื่อยนะเรียนแบบระบบสามเทอมเนี่ย
เพราะมันหมายถึงเทอมหนึ่งมีแค่สามเดือน
เรียนไปได้เดือนนิด ๆ ก็มิดเทอม
เรียนไปอีกเดือนนิด ๆ ก็ไฟนอล
ระหว่านั้นก็มี quiz มีงานมีโปรเจค
แล้วหลาย ๆ วิชานี่ชอบเก็บครั้งละ 10-15%
จึงไม่แปลกเลยที่ทำไมออมถึงบอกมีสอบทุกอาทิตย์
เพื่อนโทรมาชวนไปนู่นไปนี่ ก็ติดสอบตลอด
มันจะหาว่าเราอ้างมั้ยเนี่ย ทำไมสอบตลอดเวลา
ไม่มาเป็นเรา ไม่เข้าใจจริง ๆ นะ
ขนาดเวลาจะกลับบ้านสุโขทัย ยังหาไม่ได้เลย
คิดถึงบ้านใจจะขาด T^T อาทิตย์ที่แล้วแม่กับพี่ต้องมาหา
พ่อติดประชุมเลยไม่ได้มา มีความสุขทุกครั้งที่แม่มา
ตอนแม่กลับไปนั่นแหละ ร้องไห้ขี้มูกโป่งอยู่คนเดียว
แปลกเนอะ โตจนป่านนี้แล้ว ไปอยู่ที่อื่น ทั้งโรงเรียนประจำ
ทั้งไปแลกเปลี่ยน ไปเรียน ไกล ๆ ไปอยู่ไหนต่อไหนได้
ก็ยังเป็นลูกแหง่ของแม่ ไม่รู้จักโตซักที
ครั้งหลังนี่เป็นหนักกว่าครั้งอื่น ๆ เลย ^ ^"

เนี่ย ก็ได้แต่ให้กำลังใจตัวเอง ด้วยรูปด้วยคำพูดเหล่านี้แหละ
ทั้งครอบครัวไทย ครอบครัวที่เมกา ไม่มีพวกนี้เราก็ไม่รู้จะอยู่ได้ยังไง
ชอบเอารูป เอาคำพูดที่ทุกคนส่งมาให้แปะในคอร์กบอร์ด
ก่อนนอนก็ต้องมองต้องอ่าน  แค่นี้ก็มีกำลังใจขึ้นเยอะเลย ^ ^"
ขอบคุณที่อยู่ข้าง ๆ ออมเสมอนะคะ

on~together*
7 พ.ย. 2551 เวลา 00:13 น.